ปีที่ ๘๐ เล่มที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
โรงเรียนเตรียมนายเรือ ตอนอวสาน
พลเรือโท ประชุม อารีรอบ
1 2 3 4 5 6  
หน้าที่ 1

               ในปีการศึกษา พ.ศ. ๒๔๙๗ ท่านผู้บัญชาการทหารเรือจอมพลเรือ หลวงยุทธ ศาสตร์ ยังคงดำเนินนโยบายปลุกปลอบขวัญทหารเรือและเสริมสร้างความนิยมทหารเรือ ให้บังเกิดประชาชนเสมอมา ในปีนั้นกรมอู่ทหารเรือได้ดำเนินการซ่อมเรือบรรทุก ให้มี ีการสวนสนามทางเรือขึ้นในวันกองทัพเรือ วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน บริเวณหาดบางแสน โดยได้กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินๆไปทรงเป็น ประธานตรวจพลสวนสนามทางเรือ
       
ในปีนั้นเมื่อใกล้ถึงวันกองทัพเรือหน่วยต่าง ๆ ในกองทัพเรือได้ปฏิบัติงานกันอย่างคึกคัก เพื่อเตรียมการเว้นแต่โรงเรียนนายเรือซึ่งค่อนข้างจะเงียบเหงา เนื่องจากในต้นเดือนตุลาคมท่าน ผู้บังคับการ โรงเรียนเตรียมทหารเรือนาวาเอก ชวลิต ตู้จินดา ได้รับคำสั่งให้ไปเข้าศึกษา ในโรงเรียนนายทหารเรือ ( โรงเรียนเสนาธิการทหารในปัจุบัน ) รุ่นเดียว กับ นาวาเอก ประสงค์ พิบูลสงคราม ต่อมาไมานานก็มีคำสั่งย้ายนายกราบโรงเรียนเตรียมนายเรือทั้ง ๒ นาย คือเรือเอก ประเทือง วงศ์จันทร์ นายกราบขวา เรือเอก สุภา คชเสนี นายกราบซ้าย และนายทหารประจำ กราบอีก ๑ นาย คือ เรือโท เบญจะ วิสมิตะนันทน์ ไปลงประจำเรือรบเข้าร่วมการตรวจพลสวน สนามทางเรือได้โดยพร้อมเพรียงกันคงเหลือนายทหารประจำกราบอยู่ช่วยงานข้าพเจ้าเพียงคน เดียว คือ เรือโท สุรินทร์สมิตดิลก
       อยู่มาวันหนึ่งประมาณต้นเดือน พฤศจิกายน นักเรียนเตรียมนายเรือคนหนึ่งได้มาปรารภ กับข้าพเจ้าว่า ในวันกองทัพเรือปีนั้นซึงจัดให้มีการสวนสนามทางเรือ ได้ประกาศเชิญชวนประชา ชน ให้ไปชม เพราะนอกจากจะมีการสวนสนามทางเรือซึ่งเป็นการสวนสนามอยู่ในทะเลแล้ว ที่ชายหาด บางแสนยังมีการแสดงการยกพลขึ้นบกของหน่วยนาวิกโยธินให้ประชาชนได้ชมด้วย งานใหญ่ ๆ ของกองทัพเรือเช่นนี้นักเรียนเตรียมนายเรือน่าจะมีโอกาสได้ไปชมด้วย
       ข้าพเจ้าเห็นด้วยกับความคิดนี้ ซึ่งแต่เดิมก็ไม่ได้คิดสนใจเพราะเป็นเรื่องใหญ่การจะพานัก เรียนเตรียมนายเรือตั้งสองร้อยกว่าคนไปได้อย่างไร เมื่อกองทัพเรือไม่ได้มีคำสั่งให้พาไป ยังคิด ไม่ออก จึงได้เริ่มคิดหาหนทางที่จะพาไป
       ปัญหาแรกที่จะพานักเรียนเตรียมนายเรือเดินทางไปบางแสนได้ก็ต้องมีพาหนะข้าพเจ้าไป พบ ท่านเจ้ากรมขนส่งทหารเรือจำไม่ได้ว่าเป็นใคร ได้เรียนปรึกษาท่านว่าข้าพเจ้า มีความประสงค ์อยาก จะพานักเรียนเตรียมนายเรือ ผู้บังคับบัญชาและครูทั้งโรงเรียน จำนวนประมาณ ๒๕๐ คน เดินทาง ไปชมการยกพลขึ้นบกของหน่วยนาวิกโยธินในวันกองทัพเรือที่บางแสน ท่านพอจะมีหน ทาง ช่วยเหลือได้อย่างไรบ้าง ท่านเจ้ากรมขนส่งทหารเรือได้กรุณาตอบรับให้เป็น ที่ชื่นใจ อย่างยิ่ง ว่า พอดีท่านได้รับรถโดยสารมาใหม่ ๆ จำนวน ๕ คัน เตรียมจะส่งไปรับทหาร นาวิกโยธิน จากสัตหีบมาร่วมงานที่บางแสนพอดี ท่านจะจัดให้รถโดยสารทั้ง ๕ คัน รับนักเรียนเตรียม นายเรือไปส่งบางแสนก่อน แล้วจึงให้เลยไปรับทหารนาวิกโยธินมาส่งท ี่บางแสน และขากลับก็จะให้ ้รับนักเรียนเตรียมนายเรือก่อนแล้วจึงจะให้ย้อนกลับไปรับประทานนาวิกโยธิน ที่บางแสนไปส่งที่ ี่สัตหีบต่อไป เป็นอันว่าปัญหาเรื่องยานพาหนะหมดไปปัญหาหนึ่ง
       ปัญหาต่อไปคือการกินอยู่จะทำอย่างไรดี นักเรียนเตรียมนายเรือยังไม่ใช่กำลังพล ของกองทัพเรือ ยังต้องใช้จ่ายด้วยเงินผู้ปกครองอยู่ จึงจำ เป็นต้องมีการหารายได้เพื่อนำมาช่วย ค่าใช้จ่ายโดยไม่ต้องด้วยเงินผู้ปกครองที่นึกกันได้ในตอนนั้นคือการอัดลูกโป่งจำหน่าย บังเอิญ ข้าพเจ้า มีเพื่อนเก่าคนหนึ่งตั้งแต่เรียนอยู่ที่โรงเรียน มัธยมวัดสระเกศด้วยกันมา เพื่อนนี้เขา ยึดอาชีพอัดลูกโป่งขายตามงานต่าง ๆ มีบ้านอยู่สวนมะลิ ถนนบำรุงเมือง ข้าพเจ้าจึงได้ไปปรึกษา หารือกับเขาซึ่งเขาก็ให้ความช่วยเหลือแนะนำเป็นอย่างดี เช่น การอัดลูกโป่งควรจะมี ๓ ขนาด คือ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ ซึ่งเขายินดี จะจักการให้โดยให้มีตราวันกองทัพเรือประทับ ที่ลูกโป่งนั้นเขาไม่สะดวกที่จะไปอัดให้ ถ้าจำเป็นก็ต้องคิดค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง
       ข้าพเจ้าเคยได้ทราบว่ากรมอุตุนิยมวิทยาได้เคยอัดลูกโป่งส่งลอยขึ้นไปตรวจอากาศ จึงได้ ้เดินทางไปที่กรมอุตุนิยมวิทยาซึ่งอยู่ที่ถนนสุขุมวิทที่เก่า ถามหาเจ้าหน้าที่ที่เคยอัดลูกโป่งพร้อม แต่แก๊สที่ใช้ในการอัดลูกโป่งต้องมารับจากกรมวิทยาศาสตร์ทหารบกซึ่งบรรจุอยู่ในท่อเหล็ก ถ้าได้เขายินดีจะเดินทางไปอัดให้ ข้าพเจ้าได้บอกจำนวนและขนาดลูกโป่งทั้งหมด ที่จำนำไปใช้อัด ขอให้เขาช่วยประมาณการว่าจะใช้แก๊สกี่ท่อ เขาบอกว่าประมาณ ๒ ท่อก็พอ เมื่อข้าพเจ้ากลับมา ถึงโรงเรียนเตรียมนายเรือก็เล่าเรื่องให้บรรดาครูฟัง ครูยุพา ตันติเจริญ ครูสอนวิทยาศาสตร์ ์ได้บอกว่า เจ้ากรมทหารบกนั้นรู้จักกันดีเพราะเคยศึกษาอยู่ในคณะวิทยาศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิท ยาลัยมาด้วยกัน ข้าพเจ้าจึงขอร้องให้คณะครนูหญิงได้เดินทางไปติดต่อกับเจ้ากรมวิทยาศาสตร์ ทหารบก ขอความร่วมมือขอท่อแก๊สลูกโป่งสัก ๒ ทาอ จะคิดเงินสักเท่าไหร่ก็ยินดีจ่ายให้ ปรากฏว่า ท่านเจ้ากรมวิทยาศาสตร์ทหารบกกรุณาให้แก๊สตั้ง ๑๐ ท่อ โดยไม่คิดเงินเลยซึ่งทำให้ต้องแบ่ง แยกใส่รถโดยสารของกรมการขนส่งทหารเรือไปบางแสนทั้ง ๕ คัน ๆ คันละ ๒ ท่อ