ปีที่
๙๐ เล่มที่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
ประทีปธรรม : พระในบ้าน |
||
กองอนุศาสนาจารย์ ยศ.ทร. |
||
 |
||
เมื่อพูดถึงพระ คนส่วนใหญ่มักจะเพ็งไปที่พระสงฆ์ ซึ่งเป็นนักบวชในพระพุทธศาสนา ความจริงแล้วคำว่า "พระ" หมายถึงผู้ประเสริฐ คือประเสริฐเพราะเป็นผู้มีความดีอยู่ในตัว และ เพราะมุ่งดีต่อผู้อื่นด้วยจิตเมตตาโดยปรารถนาความสุขต่อผู้อื่นเป็นที่ตั้ง เมื่อ เพ่งตามความ หมายนี้ จะเห็นว่าแม่ในบ้านของเราเองก็มีพระอยู่เหมือนกัน พระในที่นี้ก็คือบิดามารดานั่นเอง
ในทางพระพุทธศาสนา ถือว่าบิดามารดาเป็นพระอรหันต์ เพราะมีจิตบริสุทธิ์ต่อลูก และได้แนะ ให้ลูกปฏิบัติต่อ "พระในบ้าน" ด้วยหน้าที่ ๕ อย่าง ได้แก่
๑. เลี้ยงดูท่านอย่างดีไม่ทอดทิ้ง
๒. ช่วยทำกิจของท่านเสมือนเป็นกิจของตน
๓. รักษาชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล
๔. ประพฤติตนให้เหมาะแก่การเป็นทายาท
๕. ทำบุญอุทิศไปให้เมื่อท่านล่วงลับไปแล้ว
การปฏิบัติหน้าที่ ๕ อย่างนี้ ก็คือการทำบุญกับพระอรหันต์ที่มีอยู่ในบ้าน ผู้เป็นเนื้อ นาบุญอันยิ่งใหญ่มีผลมาก มีอานิสงส์มาก ในทางกลับกันหากปฏิบัติตรงกันข้ามกับหน้าที่เหล่า นี้ก็เท่ากับประพฤติผิดต่อพระอรหันต์ของตน ย่อมเป็นบาปมหันต์ โดยเฉพาะบาปคือความรู้สึก ผิดซึ่งจะกัดกินใจให้หดหู่เศร้าหมองตลอดไป ดังนั้น ผู้หวังความเจริญไม่ควรมุ่งแสวงหาแต่ พระอรหันต์หรือผู้ศักดิ์สิทธิ์ภายนอกช่วยดลบันดาล แต่ควรให้ความสำคัญและปฏิบัติต่อพระ ใน บ้านของตนให้ดีเถิด จะเป็นสิริมงคลสูงสุดแก่ชีวิตอย่างแน่นอน