 |
ปีที่
๘๖ เล่มที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๔๖
| เกียรติศักดิ์นักรบ... |
| กองทัพเรือกับลูกเสือโลก... |
| ควันหลงจากสงคราม... |
| การทำความเคารพ |
| สมาชิกการฌาปนกิจถึงแก่กรรม |
| ปกิณกะชาวเรือ |
| 1 2 3 4 5 6 7 | หน้า 1 | |
|
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
(ตอนที่ ๙ )
|
||
|
จิ้น
|
||
| ในการเดินทัพและพิเคราะห์ข้าศึกนั้นเป็นดังนี้การเคลื่อนกำลังผ่านหุบเขาให้เลือกทำเลที่สามารถ
ป้องกันตัวได้ และเป็นที่สูง ถ้าข้าศึกอยู่ที่สูงอย่าปีนขึ้นไปรบด้วย
นี้คือวิถีแห่งการ ใช้กองทัพ ในเขตภูเขา เมื่อข้ามแม่น้ำมาแล้ว รักษาระยะให้ห่างจากข้าศึก
ขณะข้าศึกกำลังลุยข้ามน้ำ อย่าลงไปต่อสู้ด้วยในน้ำ รอจนกระทั่งกำลังข้าศึกครึ่งหนึ่งกำลังขึ้นจากน้ำจึงเข้าโจมตีฝ่ายเราจึงได้เปรียบ
ถ้าจะเข้าต่อสู้กับข้าศึก อย่ากระจายกำลังออกเผชิญหน้าริมฝั่งน้ำ ให้ตั้งมั่นบนที่สูง
อย่าเดินทัพสวนกระแสน้ำ นี้คือวิถีแห่ง การสู้รบ บริเวณแม่น้ำเมื่อเดินทัพผ่าน
พรุ หนองบึง ให้เป็นไปอย่าง รวดเร็ว ถ้าจำต้องรบในบริเวณนี้ จงวางกำลัง
อยู่ ใน บริเวณที่หญ้าขึ้น และมีป่าโกงกางเป็น ฉากหลัง นี้คือวิถีแห่งการใช้กำลังทหาร
ในเขตพรุ และ หนองบึงบนพื้นราบให้ใช้ภูมิ ประเทศง่ายแก่การเคลื่อนกำลัง
ให้ปีกขวาและด้านหลัง เป็นที่สูงพื้นที่สังหาร อยู่ด้านหน้า ภูมิประเทศตั้งมั่นอยู่ด้านหลัง
นี้คือวิถีแห่งการใช้กำลัง บนพื้นราบ การเดินทัพทั้งสี่แบบที่ ี่กล่าว
ทำให้กองทัพเราเป็นฝ่ายได้เปรียบ เป็นวิธีที่จักรพรรดิเหลือง ใช้พิชิต
ได้ถึงสี่แคว้นมาแล้ว ในอดีตกองทัพ จึงชอบที่สูง หลีกเลี่ยงที่ต่ำ ชอบที่สว่างเกลียดที่มืด
เหล่านี้ช่วยรักษา ชีวิตไพร่พล ให้อยู่ ในสถานะ ครองความ ได้เปรียบ กองทัพที่หลีกเลี่ยงการป่วยไข้ของกำลังพลได้มาก
ย่อมได้รับ ชัยชนะในเขตภูเขา และคันดินสูง ให้สิ่งเหล่านี้อยู่ด้านหลัง
และทัพเราอยู่ในด้านรับแสงสว่าง นี้คือการใช้ภูมิประเทศตาม ธรรมชาติให้เป็น
ข้อได้เปรียบเมื่อฝนตกด้านต้นน้ำจะปรากฏพรายฟองน้ำ ถ้าต้องการข้ามลำน้ำจงรอ
ให้ระดับน้ำคงที่เสียก่อน ต้องเคลื่อนกำลังผ่านพื้นที่มรณะอย่าง รวดเร็ว
เช่น โตรกรับน้ำไหลบ่าจากภูเขา ที่เป็นแอ่ง ที่โอบล้อม ที่ตัน ทางระหว่างผาชัน
สิ่งเหล่านี้พึงหลีกเลี่ยง เมื่อเราอยู่ห่างสิ่งเหล่านี้ข้าศึกจะ เป็นฝ่ายถูกสถานการณ์บังคับ
ให้เป็นฝ่ายเข้าใกล้ และมีภูมิประเทศ มรณะเหล่านี้อยู่ด้านหลังของตน เมื่อเดินทัพผ่านหุบเขาซอกเขาที่ลุ่มมีพุ่มไม้และหญ้าสูงป่าเขาหรือพื้นที่หนาแน่นด้วยพุ่มไม้และเถาวัลย์ ต้องมีการลาดตระเวณตรวจการณ์อย่างถี่ถ้วน เพราะสถานที่เหล่านี้มักถูกซุ่มโจมตีจากข้าศึก หรือเป็นท ี่หลบซ่อนของจารชนถ้าเราเข้าใกล้ข้าศึก แต่ฝ่ายนั้นตั้งอยู่อย่างสงบ แสดงว่าฝ่ายเรากำลังจะถูก โจมตี ถ้าเรายังอยู่ห่างข้าศึก แต่ฝ่ายนั้นตะโกนท้าทาย แสดงว่าต้องการให้ฝ่ายเรารุกเข้าหา เนื่องจากอยู่ใน ชัยภูมิที่ได้เปรียบกว่าถ้ามีการสั่นไหวของไม้ในป่า ข้าศึกกำลังมุ่งตรงมายังเรา ถ้าเห็นเครื่องกีดขวาง จำนวนมากในกอหญ้า ข้าศึกต้องการให้เราพิศวง ถ้าเห็นนกโผบินขึ้นฟ้า ข้าศึกกำลังซุ่มโจมตี ถ้าสัตว์ แตกตื่น แสดงว่าจะมีการโจมตีอย่างฉับพลัน |
||