ปีที่ ๘๖ เล่มที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๔๖
 
เกียรติศักดิ์นักรบ...
กองทัพเรือกับลูกเสือโลก...
ควันหลงจากสงคราม...
การทำความเคารพ
สมาชิกการฌาปนกิจถึงแก่กรรม
ปกิณกะชาวเรือ
1 2 3 4 5 6 7
หน้า 2
 
     ถ้าฝุ่นฟุ้งสูง รถศึกกำลังเข้ามา ถ้าฟุ้งเตี้ยแผ่เป็นวงกว้างทหารราบกำลังเข้ามา ถ้าฟุ้งกระจาย บาง ๆ ข้าศึกกำลังเก็บฟืน ถ้าฟุ้งขึ้นเป็นหย่อม ๆ ข้าศึกกำลังตั้งค่ายถ้าข้าศึกเจรจา ด้วยความ นุ่มนวล แต่เสริมกำลัง แสดงว่ากำลังจะบุก ถ้าเกรี้ยวกราด แต่เคลื่อนทัพไม่เป็นระเบียบแสดงว่า กำลังจะ ถอย ถ้ารถรบข้าศึกกระจายกำลังออกเป็นปีกเข้าโอบล้อม แสดงว่ากำลังจะเข้าตีถ้าข้าศึก เจรจา สันติภาพ โดยปราศจากการเสนอเงื่อนไขใด ๆ แสดงว่ากำลังใช้เล่ห์เหลี่ยม ถ้าข้าศึก เคลื่อนกำลังพล เข้ามาอย่างเป็นรูปกระบวน ด้วยความรวดเร็ว แสดงว่าการรบ เป็นไปตามแผนที่ วางไว้ถ้าข้าศึกเข้า รบ แบบกึ่งรุกกึ่งถอย ต้องการยั่วยุให้ฝ่ายเราติดตามถ้าข้าศึกยืนพิงอาวุธ แสดงว่าหิวโหย คนตักน้ำ ข้าศึก ดื่มน้ำก่อนกลับค่ายแสดงว่าทหารข้าศึกกำลังกระหาย อยู่ในภาวะ เป็นต่อ แต่ไม่รุก แสดงว่า เหนื่อยอ่อนถ้าข้าศึกฆ่าและกินม้าของตน ทัพกำลังขาดเสบียง ถ้าละทิ้งเครื่องครัว และไม่กลับเข้า ค่าย แสดงว่าข้าศึกจะสู้เฮือกสุดท้ายแล้วถ้านกจับกลุ่มกัน แสดงว่าบริเวณนั้นปราศจากข้าศึก ถ้าข้า ศึกส่งเสียงอื้ออึงยามค่ำคืน แสดงว่าหวาดกลัว ถ้ากองทัพ ระส่ำระสาย แสดงว่าแม่ทัพไม่เด็ดขาด ถ้าธงทิวโอนเอียง แสดงว่าข้าศึกอลหม่าน ถ้านายทหาร แสดงอาการโกรธเกรี้ยว แสดงว่าข้าศึก กำลังอิดโรยถ้าข้าศึกจับกันเป็นกลุ่ม ๆ กระจัดกระจาย ซุบซิบซึ่งกันและกัน แสดงว่าแตกสามัคคี ถ้ามีการให้รางวัลกันบ่อยครั้ง แสดงว่าอยู่ในภาวะสิ้นหวัง ถ้ามีการขู่จะลงโทษทัณฑ์บ่อยครั้งแสดงว่า อยู่ในภาวะสุดจะยุ่งยาก เมื่อใดที่มีการลงโทษกัน อย่างรุนแรง แล้วกลัวกำลังพลกระด้างกระเดื่อง ก็ถือว่าเป็นที่สุดของความโง่เขลา ถ้าข้าศึกส่งฑูต พร้อมข้อเสนอมาอย่างลับ ๆ แสดงว่าต้องการ พักรบชั่วขณะถ้าข้าศึกที่ฮึกเหิม เดินทัพเข้าหา ฝ่ายเรา แต่รักษาระยะห่างไว้โดยไม่เข้าปะทะ หรือ เผชิญหน้าฝ่ายเรา ต้องมีการพิเคราะห์อย่าง ระมัดระวังยิ่งในการรบนั้นกำลังพล ไม่จำเป็นต้องมาก กว่าข้าศึก สิ่งนี้มีความหมายเพียงว่าเรา ไม่อาจรุกคืบหน้าอย่างรุนแรงเท่านั้น การรวมพลที่เข็มแข็ง วิเคราะห์ข้าศึก แล้วเข้าโจมตี ก็เป็นการเพียงพอแล้ว มีเพียงขุนพลที่ประมาทฝ่ายข้าศึก ละเลย การวางแผนยุทธศาสตร์เท่านั้น ที่จะหลีกเลี่ยงไม่พ้นความสูญเสีย และถูกจับเป็นเชลยถ้าเริ่มต้น ด้วยการขู่ว่าจะลงโทษไพร่พล ก่อนที่จะร่วมรบ กำลังพลก็จะรู้สึกต่อต้าน เมื่อรู้สึกต่อต้านก็เป็นการ ยากที่จะใช้งาน ถ้าไม่มีการ คาดโทษหลังได้ร่วมรบกันแล้ว ก็ยากที่จะใช้งานเช่นกันดังนั้นถ้า ปกครอง บังคับบัญชา ด้วยความ เที่ยงธรรม รวมไพร่พลเป็นเอกภาพด้วยวินัยทหาร ทำได้ดังนี้แล้ว จะครองใจไพร่พล อย่างแน่นอน ถ้าสั่งการอย่างเด็ดขาดไม่โลเล ไพร่พลจะยอมรับ สั่งการโลเลไม่อยู่ ู่กับร่องรอย ไพร่พลไม่เชื่อถือ ขุนพลผู้สั่งการอย่างเด็ดขาดแน่นอน ย่อมมีความสมานฉันท์กับ กำลังพลในกองทัพ