สำหรับพื้นที่มรณะคือพื้นที่เสี่ยงอันตราย เช่นโตรกริมน้ำ แอ่ง ที่โอบล้อม ทางตัน ทางระหว่างผาชัน ที่เหล่านี้ถ้าหลีกเลี่ยงได้อย่าเดินทางผ่าน เนื่องจากกองทัพอาจได้รับการสูญเสียจากทั้งภัยธรรมชาติ เช่น น้ำไหลบ่ามาท่วมอย่างฉับพลัน มีพื้นที่เคลื่อนย้ายกำลังจำกัด เมื่อถูกโจมตีก็ยากต่อการป้องกันตัว ซึ่งเป็นลักษณะทำนองเดียวกันกับบริเวณซอกเขา ป่าเขา พื้นที่หนาแน่นด้วยพุ่มไม้และเถาวัลย์ ที่อาจถูกซุ่มโจมตีจากข้าศึกได้ บริเวณเหล่านี้ถ้าจำเป็นต้องผ่านให้กระทำอย่างรวดเร็ว และเพิ่มการตรวจการณ์อย่างถ้วนถี่ เปรียบเทียบกับการทำงานแล้วก็เหมือนกับความเสี่ยงในการทำงาน ซึ่งถ้าไม่จำเป็นก็ควรหลีกเลี่ยง แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเสี่ยงแล้วต้องดำเนินไปด้วยความระมัดระวังยิ่ง ตัวอย่างเช่นการกู้เงินอัตราดอกเบี้ยต่ำที่มีช่วงระยะเวลาผ่อนชำระหนี้สั้นมาลงทุนในกิจการค้า ซึ่งมีความเสี่ยงจากการที่ไม่อาจสามารถดำเนินการจนมีผลกำไรพอเพียงที่จะชำระหนี้ให้ครบก่อนระยะเวลาที่กำหนดได้ เป็นสิ่งไม่ควรกระทำ อย่างไรก็ตามถ้ามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องได้เงินมาเสริมสภาพคล่องในธุรกิจที่ดำเนินอยู่ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเลิกกิจการไปแล้ว ก็ต้องกู้เงินดังกล่าว แต่ต้องศึกษาพิจารณาหนทางดำเนินการอย่างรอบคอบให้แน่ใจว่าจะไม่มีการผิดพลาดเกิดขึ้น ซึ่งเหมือนกับการตรวจการณ์อย่างถ้วนถี่ ในการผ่านพื้นที่มรณะหรือล่อแหลมนั่นเอง
ส่วนประเด็นอื่น ๆ ที่ซุนวูกล่าวไว้เป็นข้อสังเกต เช่น ข้าศึกท้าทายแสดงว่าต้องการให้ฝ่ายเรารุกเข้าหา ฝุ่นฟุ้งสูงรถข้าศึกกำลังเข้ามา……รบถึงรุกกึ่งถอย ยั่วยุให้ติดตาม ฯลฯ เหล่านี้เป็นสิ่งบอกเหตุที่เป็นตัวชี้เหตุการณ์ต่อเนื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งผู้อ่านสามารถประจักษ์ได้ด้วยตนเองอยู่แล้ว จึงไม่ขอขยายความเพิ่มเติม ซึ่งสิ่งบอกเหตุต่าง ๆ เหล่านี้ในการทำงานต่าง ๆ โดยทั่วไปผู้ปฏิบัติงานใด ๆ ก็สามารถตั้งข้อสังเกตได้จากประสบการณ์จากการทำงานนั้น หรือ สอบถามผู้รู้ในสายงานนั้นได้ จะทำได้ดีมากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับ เชาว์ปัญญาและปฏิภาณของแต่ละบุคคล
ประเด็นที่น่าสนใจในส่วนท้ายของบทนี้คือ เรื่องของการปกครองคนในกองทัพ ซึ่งปฎิกริยาของทั้งขุนพล และไพร่พลจะเป็นตัวบ่งชี้ขวัญกำลังใจของกองทัพได้เป็นอย่างดี ดังเช่นที่ซุนวูกล่าวว่า "ถ้ากองทัพระส่ำระสาย แสดงว่าแม่ทัพไม่เด็ดขาด ธงทิวโอนเอียงไพร่พลกำลังอลหม่าน นายทหารโกรธเกรี้ยว แสดงว่ากำลังพลอิดโรย"