ปีที่ ๘๖ เล่มที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๔๖
 
เกียรติศักดิ์นักรบ...
กองทัพเรือกับลูกเสือโลก...
ควันหลงจากสงคราม...
การทำความเคารพ
สมาชิกการฌาปนกิจถึงแก่กรรม
ปกิณกะชาวเรือ
ตำราพิชัยสงครามซุนวู (ตอนที่ ๙ )
  .จิ้น
1 2 3 4 5 6 7   หน้า 6

 การที่แม่ทัพขาดความเด็ดขาด เมื่อสั่งการจึงเกิดความโลเลไม่แน่นอนเดี๋ยวสั่งรุกเดี๋ยวสั่งถอยโดย ขาดความสอดคล้องกับสถานการณ์ ซึ่งอาจเกิดจากความโง่เขลาของตัวแม่ทัพเอง หรือการ ขาด ความมั่นใจในตนเองของตัวแม่ทัพ ผลที่เกิดขึ้นคือ ความระส่ำระสายจนกำลังพล เคลื่อนย้าย ไป
ซ้ายท ีขวาที ธงประจำหน่วยโอนเอียงไปมาอย่างสับสน นในที่สุดนายทหารระดับล่างลงไปที่รับ คำสั่ง ต่อจากแม่ทัพก็สุดที่จะควบคุมไพร่พลให้เป็นรูปขบวนรบที่ถูกต้องเพราะต้องเคลื่อนกำลังไปมามิได้ ้หยุดจนไพร่พลอิดโรยอ่อนล้า นายทหารอยู่ในความเครียดจนเกิดความเกรี้ยวกราดเอากับ ไพร่พล ซึ่งทำนองเดียวกันกับการทำงานที่ หัวหน้างานมีความโลเล ในการสั่งการ หรือขาดความ สามารถที่ ี่จะแนะนำแนวทางการทำงานให้ลูกน้อง เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชาสอบถามก็อาจบอกว่า "ลองคิด ๆ ดูแล้วเสนอมาก็แล้วกัน" หรืออีกประเภทหนึ่งคือพูดจาในลักษณะ เปรย ๆ แต่ไม่กล้าสั่ง ตรง ๆ เพราะตัวเอง ไม่แน่ใจว่าสั่งไปแล้วจะถูกต้อง หัวหน้าประเภทนี้จะปล่อยให ้ลูกน้องทำงานโดย ไม่กำกับดูแลจนเสร็จสิ้นกระบวนการ แล้วมักจะสั่งแก้ไขงานในนาทีสุดท้าย ต้องกลับไปเริ่มงานกัน ใหม่ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า จนลักษณะที่กำลังพลในสำนักงานแตกความสามัคคีก็เช่น เดียวกับที่ ซุนวู กล่าวไว้คือ จะมีการจับกลุ่ม ซุบซิบนินทาในสำนักงาน แบ่งเป็นกลุ่มพวกใครพวกมัน ไม่สนับสนุน ซึ่งกันและกัน มีการถ่วงงานให้ ล่าช้า เมื่อไม่รู้ว่าจะจูงใจให้ทำงานกันอย่างไร หัวหน้างาน ก็อาจใช้ ้วิธีแก้โดยการเอารางวัลเข้าล่อโดย ไม่ได้แก้ปัญหาที่ต้นเหตุแท้จริงซึ่งไม่ว่าจะแจกรางวัลกันบ่อย เพียง ไร ก็ไม่อาจแก ้สถานการณ์ได้เมื่อแจกรางวัล ไม่ได้ผล สูตรสำเร็จทหัวหน้างานเอามาใช้กัน คือขู่ให้ลูกน้องกลัว ซึ่งมักเกิดขึ้นกับหัวหน้างานที่ขาดความรู้ ความสามารถ และไม่มีลักษณะผู้นำ ที่มักจะประพฤติเช่นนี้
ซึ่งตามสภาพทางจิตวิทยาแล้วผู้ที่ขู่คือผู้ที่กำลังอยู่ในภาวะหวาดกลัวผู้ที่ตนขู่
ตัวอย่างเช่น อึ่งอ่างที่พองตัวเต็มที่ แมงป่องที่ชูหางสูง ฯลฯ ขู่เข้าหลายครั้ง ไม่ได้ผลก็เลยสั่งลงโทษ อย่างรุนแรง ขณะเดียวกันก็กลัวลูกน้องที่เหลือจะกระด้างกระเดื่อง ซึ่งซุนวู กล่าวว่า นับเป็นที่สุด ของความโง่เขลาของแม่ทัพผู้นั้นกน้องเหนื่อยล้าไปตาม ๆ กันเพราะต้องทำงานชิ้นเดิม ซ้ำซาก ไม่รู้จบในการทำงานใด ๆ นั้น ถ้าเราทุ่มเททรัพยากรเต็มที่ในทุกด้าน งานก็อาจคืบหน้าไปได้ ้อย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามในการทำงานที่มีการวิเคราะห์งานอย่างรอบคอบทุกแง่มุมโดยหัวหน้า งาน ผู้เฉลียวฉลาด รอบคอบก็จะช่วยให้ประหยัดทรัพยากรของหน่วยไปได้มาก และงานยังดำเนิน ไปจนเสร็จสมบูรณ์เหมือนดังที่ซุนวูว่า การรบไม่จำเป็นต้องมีกำลังพลมากกว่าข้าศึก ให้มีการรวม พล ที่เข้มแข็ง วิเคราะห์ข้าศึกและเข้าตีก็บรรลุผลแล้ว การประมาทขาดการวางแผน ยุทธศาสตร์ ์เท่านั้นที่จะทำให้เกิดการสูญเสีย